ƒVerandering (t) = ∑interventie?
Je hoort wel eens: mensen willen niet veranderen. Toch is het onze overtuiging dat mensen best willen veranderen, maar niet veranderd willen worden. De vraag is wat er nodig is om te veranderen. Om te bewegen. Komt beweging van binnenuit? Verander je pas als je dat zelf wilt? Als je er zelf van overtuigd bent? En wat maakt dan dat je overtuigd raakt? Is dat juist de inhoud van de verandering, of de winst die ermee te behalen is? Of juist saamhorigheid? Of toch iets anders?
Wat maakt dat je verandert?
Een vrij fundamentele vraag, waar je in deze blog geen sluitend antwoord op zult vinden, maar wel een visie, verklap ik vast. Mensen die dagelijks professioneel met veranderkundige vraagstukken bezig zijn zullen beamen dat we niet vooraf met een grote mate van zekerheid kunnen voorspellen of en wannéér iemand precies zal veranderen in een gewenste richting. Google zelf maar eens. Zelfs áls je een antwoord vindt, zijn er hele groepen adviseurs die daar weer een andere mening over zullen hebben.
Toch tasten we niet volledig in het duister. Er bestaan verschillende theorieën over verandering bij individuele mensen en groepen. Die theorieën scheppen vaak meer duidelijkheid over beïnvloeding van de richting van veranderen dan over het moment waarop iemand (of een groep) verandert. Een exacte wetenschap is het echter niet en dat maakt het ook zo moeilijk. Was dat wel zo, dan bestond het begrip weerstand waarschijnlijk niet eens!
Een verandering doorvoeren is dus (helaas?) niet een logisch gevolg van een optelsom van prikkels/interventies. Geen wiskundige formule waarin je een aantal variabelen invult en de doorlooptijd of het veranderresultaat op twee cijfers nauwkeurig als antwoord krijgt.
De veranderkundige theorieën, samen met de ervaring en skills van een veranderkundig adviseur maken dat hij of zij in situaties kan inschatten welke prikkels (interventies) beter zullen werken dan andere. Welke prikkels mensen en groepen sneller in beweging zullen brengen.
Als adviseur ken je de effecten van bepaalde prikkels omdat je ze al eerder hebt toegepast.
Je kent het proces van verandering. De dips, de valkuilen, succesmomenten. Je kunt beter inschatten welke modellen en aanpakken van toepassing zijn. Net als een timmerman die, omdat hij vaker met bepaald gereedschap heeft gewerkt, sneller tot een beter resultaat komt.
In mijn werk als verandermanager en implementatiemanager kies ik ervoor mensen te faciliteren in een verandering. Ik breng ze in de gelegenheid om te veranderen door het aanreiken van kennis en informatie, door drempels weg te nemen, door urgentiegevoel te ontwikkelen, door ze te verleiden, te motiveren. Door een veilige omgeving te creëren, ze te helpen zien dat er ook andere overtuigingen bestaan. De groep of persoon, de geschiedenis en de gewenste richting van verandering bepalen daarbij mijn werkwijze.
Maar ik denk dat mensen nog steeds zélf de stap moeten zetten.
Sta eens bij jezelf stil bij deze vraag. Ik zie uit naar je reactie!